Ιστοσελίδα Eerder schreef ik op de hoe er wordt herdacht. https://www.backtonormandy.org/nederlands/621-arrogantie-van-nederlanders-in-arromanches.html. Ο Ικ ήταν toen boos hierover.

Ronduit storend vond ik het optreden van de Prinses Irene brigade, aangevoerd door Generaal Hemmes (met wie ik overigens wel de mening deel dat er verzoend moet worden met het verleden, met de Duitsers en Jappanners). maar het zit 'm στο de manier warop.

Το Ik ήταν geraakt door het volgende artikel uit de Volkskrant. Ik kan mij geen betere verzoening voorstellen als wat Saskia Rummenie uit Paderborn hier doet.

γερμανικά

Φωτογραφία Guus Dubbelman / de Volkskrant

Duitse toeristen durven de Hollandse Schouwburg στο Άμστερνταμ Vrijwilliger Saskia Rummenie (19) geeft rondleidingen in de oude deportatieplaats, maar kwam er ook «een beetje bangig» binnen. De Joodse vrijwilligers zien de Duitsers juist graag σχόλια, «maar die taal krijg ik echt mijn mond niet uit».

Hessel von Piekartz 29 Ιουλίου 2019

De Duitse Saskia Rummenie (19) wist niet wat ze moest doen toe ze voor het eerst de Hollandsche Schouwburg στο Άμστερνταμ binnenstapte. Wat kon ze vragen aan de Joodse vrijwilligers; ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΕΡΓΑΛΕΙΑ - waarvandaan Duitse nazi's in de Tweede Wereldoorlog duizenden Joden deporteerden - haar moedertaal eigenlijk wel spreken;

«Wij Duitsers zijn de Tweede Wereldoorlog begonnen en alleen al daarom schuldig aan het veroorzaken van een onmetelijk lijden van de mensheid». In die overtuiging trokken de Duitse vrijwilligers van Aktion Sühnezeichen Friedensdienste («Actie Verzoeningsteken Vredesdienst», ASF) το 1959 στο Nederland. Ze bouwden vakantiehuisjes voor Rotterdamse havenarbeiders, zwaar getroffen door het Duitse bombardement op hun stad. De eerste stap naar verzoening moest van 'de kant van de daders en hun nazaten' σχόλια.

Zestig jaar na die eerste toenadering komt jaarlijks nog steeds een twintigtal ASF'ers naar Nederland. Onder hen Saskia, die een jaar lang vrijwilligerswerk doet bij Joodse instellingen en herdenkingsplekken.

Het was niet zozeer uit schuldgevoel dat Saskia zich een jaar geleden aanmeldde bij ASF - zelfs haar grootouders waren nog maar kinderen toen de oorlog uitbrak. Wel είναι ze geïnteresseerd σε όλα τα μέρη που συναντήθηκαν. Tijdens een schoolexcursie naar kamp Buchenwald - κρυμμένο το χειμώνα - werd ze geraakt πόρτα het lijden van de miljoenen slachtoffers. "Wij waren daar twee uur en hadden het verschrikkelijk koud, maar ik kon alleen maar denken aan de mensen die hier maanden en jaren moesten blijven."

μιλάω Γερμανικά

Die eerste dag in de Hollandsche Schouwburg stond ze 'een beetje bangig' in de hal. Waren het niet de nazi's uit háár land die hier zo verschrikkelijk hadden huisgehouden; Voorzichtig stelde Saskia zich voor - στο het Engels, γνώρισε το licht Duitse tongval. Ο Ζε ήταν οπαδός έναντι του ντε Τζέιζι Βαν ντε Τζούντσε. Ο Dat ik Duits ben, ήταν ο geen probleem. Ik Mocht het zelfs spreken. "

Το στέλεχος του Saskia, tussen de vier, μισό αδιάβροχο muren, zes banken en het stenen monument op de binnenplaats van de Hollandsche Schouwburg. «Hier verzamelden Nederlandse en Duitse nazi's duizenden Joden voor deportatie», vertelt ze aan vier Deense bezoekers.

Op deze plek - toen de theatrezaal - moeten meer και duizend mensen bij elkaar hebben gestaan. Wachtend op deportatie. Μέσω του Westerbork naar Dachau en Auschwitz. Van die duizenden mensen zou bijna niemand terugkeren. Na elf maanden kent Saskia bijna alle λεπτομέρειες uit haar hoofd.

De twee Joodse vrijwilligers die vandaag de balie van de Hollandsche Schouwburg bestieren, zijn blij γνώρισε τον hun Duitse hulp. Saskia spreekt inmiddels vloeiend Nederlands. «Ze moeten eerst nog alles leren, maar aan het eind van hun περίοδος denken ze allemaal dat ze manager zijn», zegt een van hen. "Ontzettend leuk om te zien."

Ογκμέμα

Hoe anders ήταν het jaren geleden toen ze voor het eerst hoorden dat een Duitse vrijwilliger het team kwam versterken. «Ο Daar είχε ik het moeilijk mee», beken een 77-jarige Joodse vrijwilliger. Als ondergedoken είδος overleefde ze de oorlogsjaren. Haar familie leed zwaar onder de Duitse bezetting. «Mijn familienaam staat op deze muur» - ze wijst naar een haast oneindige lijst van getroffen Joodse οικογένειες, με λίγα γράμματα geschreven op een zwarte ραβδί στο het gebouw.

Στο dat ongemak staat ze niet alleen. De ASF-vrijwilligers bezoeken elke maand Holocaustoverlevenden. Ο Een van hen είχε το een dringend verzoek voor de organisatie. «Ze mochten hem absoluut niet στο het Duits bellen», vertelt Saskia. "Dat bracht de oorlog te dichtbij."

Στο de Hollandsche Schouwburg hebben Saskia en haar voorganger het gevoel van ongemak grotendeels weggenomen. «Ik heb geleerd dat je niet alle Duitsers kunt generaliseren», zegt een van de Joodse vrijwilligers. Maar Duits spreken ze zelf liever nog steeds niet, vult de ander aan. "Die taal krijg ik echt mijn mond niet uit."

Στο ντε Τζάρεν και το νήμα της προσφοράς ASF veel moeite doen om vrijwilligers geplaatst te krijgen op herdenkingsplekken of bij Joodse instellingen, zegt Barbara Schöpping van ASF Nederland. «Η επικοινωνία με τον Tussen Nederland en Duitsland είναι flink verbeterd. Ο Sommige overlevenden willen nog steeds niks met Duitsers te maken hebben, maar meer mensen zijn ervan overtuigd dat de huidige generatie niet meer schuldig είναι.

Φωτογραφίες

Op de herdenkingsplek στο de Hollandsche Schouwburg luisteren de Deense bezoekers aandachtig naar Saskia's verhaal. Met een grote fotomap staat Saskia voor haar publiek, een paar meter van waar ooit het podium heeft gestaan. Veel van de plaatjes slaat ze πάνω. Als ze wil, zegt ze, zou ze met de verhalen uren kunnen vullen.

Εκτός από τους Δανούς, υπάρχουν σήμερα Αμερικανοί, Κινέζοι και Ολλανδοί επισκέπτες. Όχι Γερμανοί. Συχνά αισθάνονται άβολα όταν μπαίνουν, λένε οι δύο Εβραίοι εθελοντές. Ανοίγουν προσεκτικά την πόρτα, κοιτάζουν αναμενόμενα και μετά ρωτούν αν είναι πραγματικά ευπρόσδεκτοι. Πάντα στα άσχημα Αγγλικά - οι υπάλληλοι ακούνε ότι τα Γερμανικά σε χρόνο μηδέν Και πάντα απαντούν ότι είναι εντάξει. Το θεωρούν «πολύ ωραίο» που οι Γερμανοί επισκέπτες ενδιαφέρονται για το μνημείο.

Το Voor Saskia είναι de laatste maand στο Nederland bijna begonnen. Παρτέρντορν, Γουαρέν Γουίλντ, αρχικά και αρχικά σε όλη την περιοχή. Εν τω μεταξύ tegen haar vertrek. «Ik ben hier echt nog niet klaar». Εν γένει zeker heimwee. Mijn werk και Άμστερνταμ.

De twee Joodse vrijwilligers die de Volkskrant voor dit artikel sprak, wilden vanwege privacyredenen niet συνάντησε naam στο de krant.

https://www.volkskrant.nl/nieuws-achtergrond/duitse-vrijwilligers-op-joodse-herdenkingsplekken-het-schuurt-nog-steeds-wel-een-beetje~b1a84fd0/

 

 

Σχόλια (0)

Δεν υπάρχουν σχόλια δημοσιεύτηκε ακόμα

Αφήστε τα σχόλιά σας

  1. Ανάρτηση σχολίου ως επισκέπτη.
Συνημμένα (0 / 3)
Μοιραστείτε την τοποθεσία σας
Μπορείτε να βάλετε εδώ το σχόλιό σας για τα κοινωνικά μέσα